غنی کشمیری . [ غ َ ی ِک َ ] (اِخ ) محمد طاهر. در تحصیل علوم سعی کرد. با وجود حداثت سن در کمال بی تعلقی بود. چشم بر زخارف دنیا نگشود، از این رو وی معنوی هم بود، چنانکه گوید: سعی روزی برنمیدارد مرا از جای خویش آبرو چون شمع میریزم ولی در پای خویش . نقل میکنند که پادشاه والاجاه هندوستان به سیف خان حاکم کشمیر نوشت که او را روانه ٔ پایتخت نماید. سیف خان او را خواست ، و تکلیف رفتن به هند کرد، او ابا نمود و گفت : عرض کنید که دیوانه است . خان گفت : عاقلی را چون دیوانه بگویم ؟ اوفی الفور گریبان خود را دریده دیوانه وار روانه ٔ خانه شد بعد از سه روز درگذشت . حقا که درست سلیقه و غریب خیال بود. اشعار وی همگی لطیف است . از اشعار اوست :